Brzydki zapach z klimatyzacji — skąd się bierze i jak go usunąć na stałe

Parownik klimatyzacji jest najzimniejszym elementem układu wentylacji. Ciepłe, wilgotne powietrze przepływające przez jego zimne żeberka skrapla się — dokładnie tak samo, jak para osiada na zimnej szklance. Powstaje wilgoć, która w ciemnym, ciepłym po wyłączeniu silnika miejscu tworzy idealne warunki dla bakterii i grzybów.

Kolonie rozrastają się przez cały sezon. Zapach jest najsilniejszy przy pierwszym uruchomieniu nawiewu, bo wtedy strumień powietrza porywa nagromadzone zarodniki i produkty przemiany materii mikroorganizmów.

• —Zapach stęchlizny lub wilgotnej piwnicy przy pierwszym włączeniu nawiewu
• —Nasilenie zapachu po dłuższym postoju auta
• —Szybko parujące szyby mimo działającej klimatyzacji
• —Podrażnienie oczu, katar lub kaszel pojawiające się w aucie i mijające po wyjściu
• —Wyraźnie słabszy przepływ powietrza z nawiewów

Skuteczność zależy od tego, czy preparat dociera bezpośrednio do parownika, czy tylko krąży w kabinie. Metody różnią się właśnie tym.

• —Piana aplikowana bezpośrednio na parownik — środek podaje się sondą przez otwór w obudowie lub kanałem odpływu skroplin. Działa u źródła, dlatego jest metodą podstawową.
• —Ozonowanie — generator wytwarza ozon, który utlenia mikroorganizmy w całej kabinie, także w tapicerce i kanałach wentylacyjnych. Dobre uzupełnienie, szczególnie gdy zapach wsiąkł w wnętrze.
• —Czyszczenie ultradźwiękowe — mgła dezynfekująca rozprowadzana przez układ wentylacji.
• —Preparaty aerozolowe zasysane przez wlot powietrza — najsłabsze, bo działają głównie w kanałach, a nie na samym parowniku.

W praktyce najlepsze efekty daje połączenie: mechaniczne dotarcie do parownika preparatem, wymiana filtra kabinowego i na koniec ozonowanie wnętrza.

Filtr kabinowy zatrzymuje pyłki, kurz i zanieczyszczenia, zanim trafią do wnętrza. Z czasem sam staje się siedliskiem wilgoci i zanieczyszczeń organicznych, a przy okazji dławi przepływ powietrza, obciążając cały układ.

Zalecana wymiana to raz w roku albo co około 15 tysięcy kilometrów, a przy jeździe w mieście i w ruchu korkowym częściej. Filtry węglowe dodatkowo pochłaniają zapachy, co przy skłonności do zarastania parownika ma zauważalne znaczenie.

1. 1Na kilka minut przed końcem jazdy wyłącz klimatyzację, zostawiając włączony nawiew — parownik przeschnie i nie zostanie mokry na kilkanaście godzin postoju.
2. 2Unikaj długotrwałej jazdy z zamkniętym obiegiem powietrza, bo wilgoć krąży wtedy w kółko po kabinie.
3. 3Wymieniaj filtr kabinowy regularnie, nie dopiero gdy nawiew wyraźnie osłabnie.
4. 4Nie zostawiaj w aucie mokrych dywaników i przemoczonych rzeczy — to dodatkowe źródło wilgoci.
5. 5Powtarzaj odgrzybianie raz w roku, najlepiej wiosną, przed sezonem intensywnego używania klimatyzacji.